الا ای آهوی وحشی کجایی

الا  ای  آهوی وحشی کجایی    
مرا با توست چندین  آشنایی 

بیا تا حال یکدیگر بدانیم              
مراد هم بجوییم  ار توانیم 

که می‌بینم این دشت  مشوش  
چراگاهی ندارد خرم و خوش 

مگر  خضر  مبارک پی درآید         
زیمن همتش کاری  گشاید 

چنینم  هست  یاد از پیر دانا       
فراموشم  نشد،  هرگز همانا 

مده جام می و پای گل از دست   
ولی غافل مباش از دهر سرمست 

به   یاد   رفتگان   و   دوستداران  
موافق  گرد با ابر بهاران 

چنان بیرحم زد تیغ  جدایی          
که گویی خود   نبوده‌ست  آشنایی 

چو  نالان آمدت  آب روان پیش      
مدد  بخشش از آب دیده‌ی  خویش 

نکرد آن  همدم  دیرین مدارا         
مسلمانان مسلمانان  خدا را .

انتخاب شده از : مثنویات حافظ شیرین سخن

 

/ 0 نظر / 46 بازدید